Superoficer dla Krakowa!

Aktualna lista miejsc, w których można podpisać petycję znajduje się TUTAJ.
Jeśli (naprawdę) nie możesz  podpisać petycji papierowej, podpisz Petycję Online.
Pobierz plik PDF z Petycją, wydrukuj i zbieraj podpisy z nami! 

Kiedy w 2014 roku 85% krakowian opowiedziało się za budową ścieżek rowerowych, mówiło się, że „Kraków przełożył wajchę”. Ponownie, jak rok wcześniej, gdy powołano krakowskiego Oficera Rowerowego, myśleliśmy, że wszystko już pójdzie z górki. Nie poszło. Określenie „oficer rowerowy” może bowiem oznaczać wszystko. Może nim być, jak w Warszawie, Łodzi, czy Bydgoszczy, pełnomocnik prezydenta miasta. Ale może to również być, jak w Krakowie, kierownik sekcji w jednym z urzędów, złośliwie nazywany „chorążym” – choć to nie Jego wina.

Bardzo cenimy i doceniamy pracę Marcina Wójcika, szczególnie, że działa On u podstaw, walczy o każde skrzyżowanie i każdy przejazd, ale dziś z całą odpowiedzialnością możemy stwierdzić: to za mało. Na domiar złego, kiedy inne miasta powołują oficerów pieszych, likwidują przejścia podziemne i oddają priorytet na drogach komunikacji zbiorowej, tworzą infrastrukturę wysokiej jakości, która jest przyjazna dla rolkarzy, w Krakowie jakoś tak… po staremu, czyli bez pośpiechu i większych zmian. A przecież miasta przyjazne dla pieszych, miasta bez barier architektonicznych i te, po których lepiej, szybciej, wygodniej, taniej poruszać się komunikacją zbiorową niż samochodem, to miasta, w których dobrze czują się również rowerzyści.

Dlatego zdecydowaliśmy się zaapelować do Prezydenta Miasta Krakowa o nadanie oficerowi rowerowemu realnych kompetencji, ale też obszerniejszego zakresu zadań. Apelujemy o utworzenie stanowiska Pełnomocnika Prezydenta Miasta Krakowa ds. Nowoczesnej Polityki Transportowej.

Chcielibyśmy by nowy superoficer nie tylko miał realny wpływ na tworzenie polityki transportowej miasta w ujęciu strategicznym (planowanie, budżet) oraz możliwość wpływania i koordynowania wszystkich miejskich urzędów i spółek współpracujących przy tworzeniu infrastruktury (ZIKiT, Miejska Infrastruktura, Zarząd Inwestycji Miejskich, Zarząd Infrastruktury, Zarząd Zieleni Miejskiej, czy wreszcie Trasa Łagiewnicka). Chcielibyśmy, by dbał o tych interesy wszystkich, którzy są naszymi sprzymierzeńcami w mieście: niepełnosprawnych, pieszych, pasażerów komunikacji zbiorowej, rolkarzy, i oczywiście o nas, rowerzystów. Jednym słowem, by był rzecznikiem i koordynatorem wszystkich działań urzędów podległych Prezydentowi, ds. niezmotoryzowanych.

Podczas dzisiejszej Akademickiej Masy Krytycznej zainaugurowaliśmy zbieranie podpisów pod naszą petycją, której pełny tekst znajduje się poniżej. Opublikowaliśmy go również we wrześniowej Masówce. Wkrótce petycję będzie można podpisać w różnych punktach Krakowa, o czym będziemy informować bieżąco na tej stronie i na Facebooku.

Liczymy, że nasza inicjatywa ostatecznie doprowadzi do walnej zmiany w funkcjonowaniu Krakowskich instytucji odpowiedzialnych za szerokopojętą komunikację, i zakończy okres błędów i wypaczeń.

Petycja do Prezydenta Miasta Krakowa Pana Jacka Majchrowskiego w sprawie powołania pełnomocnika Prezydenta Miasta Krakowa ds. Nowoczesnej Polityki Transportowej

Pomimo alarmująco złej jakości powietrza w Krakowie, stale wysokiego miejsca w rankingach najbardziej zakorkowanych miast Polski, nieustającej rozbudowy i problemów komunikacyjnych, a także pomimo wyników referendum lokalnego z roku 2014, w którym zdecydowana większość głosujących opowiedziała się za budową infrastruktury rowerowej, z niepokojem obserwujemy brak postępów w kierunku zmiany oblicza Krakowa jako miasta, w którym samochód jest uprzywilejowanym środkiem transportu i brak strategicznego podejścia do rozwiązania tego problemu.

W związku z tym, wzywamy Prezydenta Miasta Krakowa, Pana Jacka Majchrowskiego, do niezwłocznego powołania urzędu Pełnomocnika Prezydenta Miasta Krakowa ds. Nowoczesnej Polityki Transportowej i powierzenie mu zadań strategicznego planowania i nadzoru nad działaniami urzędów i spółek miejskich w celu zabezpieczenia interesów następujących grup uczestników ruchu (w kolejności alfabetycznej):

  • niepełnosprawnych
  • pasażerów komunikacji zbiorowej
  • pieszych
  • rolkarzy
  • rowerzystów.

Uzasadnienie:

Mimo zapewnień urzędników, indywidualny transport samochodowy wciąż ma pozycję uprzywilejowaną.

Nakłady przeznaczane na rozbudowę i remonty infrastruktury drogowej o kilka rzędów wielkości przekraczają sumy przeznaczane na infrastrukturę rowerową czy pieszą. Założenia takich dokumentów, jak studium głównych tras rowerowych (uchwała RMK z 2010 roku), rekomendacja zespołu ds. wyników referendum (2015), czy zobowiązania złożonego w chwili, gdy Kraków podpisał Kartę Brukselską (2009) są realizowane w stopniu minimalnym.

Komunikacja tramwajowa ma wieloletnie zaległości pod względem zasięgu, przepustowości i jakości (np. w Warszawie prewencyjnie szlifuje się ok. 600km torów tramwajowych rocznie, w Krakowie do tego roku tory szlifowano wyłącznie interwencyjnie).

Z braków w infrastrukturze (choćby brak tramwajowej alternatywy dla pierwszej obwodnicy), a także z niedostatecznych nakładów finansowych, wynika niedostateczna przepustowość komunikacji zbiorowej, która wg swoich pasażerów jest wiecznie zatłoczona, niepunktualna i zwyczajnie powolna.

W Krakowie wciąż pokutuje pogląd (wielokrotnie obalony w innych miastach), że nie ma możliwości uzyskania tzw. decyzji ZRID dla budowy linii tramwajowej bez infrastruktury drogowej, co jest pretekstem do budowy nowych arterii drogowych, takich, jak Trasa Wolbromska, czy Trasa Łagiewnicka.

Mimo lat planowania remontów obecnie prowadzonych przez PKP PLK, nie udało się skoordynować ich z działaniami miasta, np. zbudować przystanków kolejowych na tzw. małej obwodnicy.

Większość nowych i wiele starszych skrzyżowań posiada sygnalizację wzbudzaną dyskryminującą pieszych i rowerzystów, zwiększającą czas potrzebny na pokonanie skrzyżowania (konieczność aktywowania sygnalizacji w odpowiednim momencie cyklu) nawet wówczas, gdy nie ma to wpływu na ruch samochodów.

Tymczasowe organizacje ruchu podczas remontów dróg i w związku z zajęciem pasa drogowego przez różnego rodzaju inwestycje, nie uwzględniają interesu pieszyc, rowerzystów i niepełnosprawnych, często zmuszają ich do absurdalnie wydłużonych tras lub podsuwają im bariery praktycznie nie do pokonania.

Mimo teoretycznie obowiązujących standardów dla infrastruktury rowerowej (zarządzenie PMK z 2004), są one notorycznie łamane praktycznie bez konsekwencji dla projektantów i wykonawców. Dodać należy, iż standardy owe nie uwzględniają wielu potrzeb rolkarzy.

Powyższe powody sprawiają, że w Krakowie wciąż rośnie udział indywidualnego transportu samochodowego, osiągając wyniki (liczba samochodów na 1000 mieszkańców) dwukrotnie przekraczające analogiczne wskaźniki dla miast Europy Zachodniej. Nie bez znaczenia jest tu niedostateczne skomunikowanie okolic Krakowa oraz stały rozrost aglomeracji krakowskiej (urban sprawl).

Wreszcie oficer rowerowy w Krakowie, znacznie odbiega swoimi kompetencjami od swoich odpowiedników w innych polskich miastach. Podczas gdy w Warszawa, Łódź, czy Bydgoszcz mają swoich pełnomocników prezydenta miasta ds. polityki rowerowej, w innych miastach oficerowie rowerowi są dyrektorami departamentów, krakowski oficer rowerowy jest jedynie kierownikiem sekcji w Zarządzie Infrastruktury Komunalnej i Transportu. Mimo naszego poparcia piastującego to stanowisko Marcina Wójcika, musimy jasno stwierdzić, że jego uprawnienia nie pozwalają ani na znaczący wpływ na strategię transportową miasta, ani nawet na sprawną realizację powierzonych działań wobec opozycji w osobie wyższych stopniem urzędników miejskich ZIKiT i innych miejskich instytucji.

Jako ostatni argument uzasadniających powyższy apel należy przytoczyć fakt, iż realizacja istotnych inwestycji transportowych w Krakowie jest rozdzielona między znaczną liczbę urzędów i spółek: Zarząd Infrastruktury Komunalnej i Transportu, Zarząd Inwestycji Miejskich, Miejska Infrastruktura, Zarząd Infrastruktury Sportowej, a nawet Zarząd Zieleni Miejskiej, spółki celowe, takie jak Trasa Łagiewnicka, oraz instytucje niezależne od Prezydenta Miasta Krakowa, jak PKP PLK. W tej sytuacji oczywista wydaje się konieczność koordynacji powyższych instytucji ze szczególnym uwzględnieniem interesów ww. grup uczestników ruchu.

W związku z powyższymi argumentami, gorąco apelujemy do Pana Prezydenta Jacka Majchrowskiego o powołanie wyżej wzmiankowanego pełnomocnika, a do Pań i Panów Radnych Miasta Krakowa o poparcie naszej inicjatywy w formie uchwały kierunkowej.

 

Kontakt w sprawie petycji:

Maciej Ochałek
maciek[at]ochalek.net; 606 963 881

Jedna myśl na temat “Superoficer dla Krakowa!”

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *